مقايسه تطبيقي تعليم و تربيت در شاهنامه فردوسي و ايلياد و اديسه هومر

تعليم و تربيت يكي از بنيادي‌ترين اصول در تمامي فرهنگ‌هاي بشري و پلكاني براي عروج به عالم انساني است و هدف عمدۀ پيامبران و مصلحان اجتماعي چيزي جز تعليم فضايل تربيتي و پرورش خصائل نيك انساني نبوده است. از منابع مهم تعليم و تربيت آثار فاخر ادبي، منظومه‌هاي شاهنامۀ فردوسي و ايلياد و اديسۀ هومر هستند كه پر از نكته‌ها و دستورالعمل‌هاي تعليمي و تربيتي‌اند و تاكنون كمتر به آن‌ها پرداخته شده است. ازاين‌رو با مطالعۀ كتابخانه‌اي اين آثار مي‌توان ضمن شناخت مؤلفه‌هاي تربيتي دو فرهنگ ايراني و يوناني به اين مهم دست يافت كه مهم‌ترين دغدغه‌هاي تربيتي هريك از اين فرهنگ‌ها كدام‌اند؟ و چگونه مي‌توان با شناخت و تدوين، تشريح و تفسير آن‌ها نسل امروز را به آموختن و تبعيت از اين اصول نيك اخلاقي سوق داد. مقايسۀ تطبيقي آثار مورد اشاره بيانگر اين واقعيت است كه مؤلفه‌هاي تربيتي مانند نرم‌خويي، رايزني و... در اين دو فرهنگ علاوه بر اينكه نقاط مشترك بسياري دارند، براي تأمين سعادت نوع بشر چه در گذشته و چه امروز نيز بسيار كارساز و راهگشا هستند و در حماسۀ هومر اين مؤلفه‌ها در مراحل اوليۀ تكامل انديشۀ بشري هستند درحالي‌كه حماسۀ فردوسي در اين زمينه بسيار كامل‌تر و پخته‌تر است و وضوح و شفافيت مؤلفه‌هاي تربيتي در آن بسيار بيشتر از حماسۀ هومر است.