چالش هاي سياست خارجي روسيه در آسياي مركزي

به دنبال فروپاشي اتحاد جماهير شوروي، كشور روسيه به دليل مشكلات داخلي براي مدت كوتاهي از توجه جدي به مسائل آسياي مركزي و قفقاز بازماند. اين موضوع كه سبب خلاء ژئوپليتيك در اين منطقه شد، فعاليت گسترده بازيگران منطقه‌اي مانند ايران، تركيه و رژيم ‌صهيونيستي و نيز بازيگران جهاني مانند ناتو و آمريكا را به دنبال داشت. با تعريف رهبران روسيه از آسياي مركزي و قفقاز به عنوان«خارج نزديك» در سند امنيت ملي اين كشور در سال 2015 و همچنين پيوندهاي سياسي، اقتصادي و اجتماعي فدراسيون روسيه با جمهوري‌هاي جديد اين مناطق باعث حساسيت و توجه جدي دوباره روسيه به اين مناطق شد و به دنبال آن روسيه منطقه آسياي مركزي را بخشي از «حيات خلوت» و يا«منطقه نفوذ» خود مي‌داند و در صدد گسترش نفوذ و همكاري خود با جمهوري­هاي تازه استقلال يافته اين منطقه مي­باشد. اين مقاله با هدف بررسي مهم­ترين چالش­هاي سياست­خارجي روسيه و با استفاده از روش توصيفي - تحليلي در صدد پاسخگويي به اين پرسش است كه مهم‌ترين چالش­هاي سياست خارجي روسيه با توجه به سند امنيت ملي اين كشور در دوره دوم رياست جمهوري پوتين در آسياي مركزي براي توسعه همكاري و نفوذ خود با اين جمهوري­ ها چه عواملي مي­باشند؟ فرضيه مقاله كه با استفاده از واقع‌گرايي تدافعي انجام شده است، بيان مي­دارد، گسترش ناتو به شرق، قاچاق مواد مخدر، توسعه و گسترش فعاليت گروه‌هاي تروريستي در اين منطقه و همچنين يك‌جانبه­ گرايي آمريكا از جمله مهم­ترين چالش­هاي سياست خارجي روسيه براي رسيدن به هدف مذكور مي­تواند باشد. اين مقاله با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و فضاي مجازي سعي در بررسي اين موضوع دارد.