پپتيدهاي ضدميكروبي عامل مهم ايمني زيستي در موجودات زنده چند سلولي

Antimicrobial peptides an important factor biosafety of multicellularorganisms

به­ طور كلي، موجودات زنده چند سلولي در هماهنگي با ميكروب­ها زندگي مي­كنند. قرنيه­ ي چشم يك حيوان تقريبا هميشه فاقد علايم عفونت است. حشره بدون لنفوسيت و پادتن رشد و نمو مي­كند. دانه ­ي گياه به خوبي از بين ميكروب­هاي خاك جوانه مي­زند. چه طور اين اتفاق مي­افتد؟ گياهان و جانوران هر دو پپتيدهاي ضدميكروبي موثر و متنوعي دارند، كه براي دفع انواع ميكروب­ها، از جمله باكتري­ها، قارچ­ها، ويروس­ها و تك سلولي­ ها از آن­ها استفاده مي­كنند. اين پپتيدها چه نوع مولكول­هايي هستند؟ چگونه جانوران براي دفاع از خود، آن­ها را به كار مي­گيرند؟ با توجه به اين كه نياز به آنتي بيوتيك­ هاي جديد هر روزه بيش­تر مي­شود، آيا مي­توانيم براساس الگوي كه اين مولكول­ها ارائه مي­دهند، داروهاي ضد عفوني طراحي كنيم؟

Multicellular organisms live, by and large, harmoniously with microbes. The cornea of the eye of an animal is almost always free of signs of infection. The insect flourishes without lymphocytes or antibodies. A plant seed germinates successfully in the midst of soil microbes. How is this accomplished? Both animals and plants possess potent, broad-spectrum antimicrobial peptides, which they use to fend off a wide range of microbes, including bacteria, fungi, viruses and protozoa. What sorts of molecules are they? How are they employed by animals in their defence? As our need for new antibiotics becomes more pressing, could we design antiinfective drugs based on the design principles these molecules teach us?