نسبت پليس جامعه‌محور و سرمايه‌هاي اجتماعي در پيشگيري از جرم

زمينه و هدف: جامعه محوري پليس نوعي بازگشت آن به جامعه با رويكرد و نگرشي كه اصل پيشگيري از وقوع جرم و اصل رضايت شهروندي نتيجه و ماحصل آن هست. سرمايه اجتماعي توانها و استعدادهاي نهفته در بطن جامعه است كه در بستر نهادهاي مدني و رسمي بروز پيدا ميكند و با جامعه محوري داراي پيوند معنايي است. هدف ازاين مقاله بررسي نسبت پليس جامعه محور و سرمايه هاي اجتماعي در پيشگيري از جرم است. روش : روش تحقيق توصيفي تحليلي است كه درصدد پاسخگويي به سؤالات است: رويكرد - و مكانيزم هاي جامعه محوران در پليس كدامند؟ و سرمايه اجتماعي چگونه مي تواند پليس را در جهت رسيدن به اهداف سازماني خود رهنمون كند؟ يافته ها ونتايج : جامعه محوري به پليس امكان ميدهد تا اعتماد، مشاركت مردمي و نهادهاي مدني را در جهت كنترل هر چه بهتر جامعه و رهايي از شيوه هاي نادرست به كار گيرد. درواقع شناخت تواناييهاي بالقوه و بالفعل موجود در جامعه به عنوان سرمايه هاي اجتماعي است كه موجبات افزايش رضايت مندي عمومي از عملكرد پليس و اتخاذ رويكرد جامعه محوران در كنترل اجتماعي مي شود. نتيجه اساسي اين است كه جامعه محوري پليس و سرمايه اجتماعي هر دو به عنوان مكانيسم هايي عمل مي كنند كه استعدادهاي نهفته در ذات جامعه را در جهت انسجام، وحدت اجتماعي و تحكيم پايه هاي پيش گيري از جرم و كنترلي به كار مي گيرند.