بررسي و مقايسة هويت اجتماعي زن در رمان‌هاي نخبه‌گرا و عامه‌پسند زن‌نگار در دهة هفتاد شمسي

هويت ­يكي از مؤلفه ­هاي حيات و محصول تلاش انسان براي معني بخشي به زندگي است. شناخت هويت اجتماعي يك جامعه با مطالعة آثار هنري آن ميسر مي­شود. رمان، به منزلة يك فرم هنري مدرن بر اساس نظرية بازتاب، برگرداني از زندگي اجتماعي است كه در دوران معاصر، زنان در آن سهم انكارناپذيري داشته­اند. به همين سبب با استفاده از رويكردهاي مدرن جامعه­ شناسي مي­توان به بررسي متون ادبي پرداخت و به اين ترتيب به شناخت هويت­ بخشي از جامعه دست يافت. در اين پژوهش، با بررسي هويت و زيست روزمرة قهرمانان زن داستان­ها در بستر حوادث و ماجراهاي داستاني، سعي كرده­ايم تا به تصويري از هويت اجتماعي زنان در آثار نويسندگان زن دهة­ هفتاد شمسي ايران در دو نوع رمان­هاي عامه­ پسند: (بامداد خمار و دالان بهشت) و رمان­هاي نخبه­ پسند­­: (كولي كنار آتش، جزيرة سرگرداني و ساربان سرگردان) دست يابيم. بررسي­ها نشان مي­دهد كه در رمان­هاي نخبه­ گرا­، هويت زنان، دغدغة اصلي نويسندگان است و به طور مشخّص در هويت ­يابي زنان نوشته شده ­اند؛ اما در داستان­هاي عامه ­پسند، زنان داستان­ها از فرديت و استقلال هويتي برخوردار نيستند و خود­انديشي و جست­ و ­جوي هويت، موضوع محوري آن­ها نيست.