احساس ناامني زنان در فضاهاي شهري در شهر مشهد

Women’s Feeling of Insecurity in Mashhad City’s Urban Spaces

هدف از تحقيق حاضر بررسي احساس ناامني و ترس زنان در فضاي شهري در شهر مشهد و شناسايي تاثير عوامل فضايي، موقعيتي و فردي بر اين احساس زنان مي‌باشد. چارچوب نظري تحقيق بر اساس نظريه‌هاي فضاي شهري و احساس امنيت تركيب بندي شده است. تحقيق به روش پيمايشي انجام و داده­ها با استفاده از ابزار پرسش‌نامه جمع­آوري شدند. جامعة آماري تحقيق، همة زنان بالاي 15 سال مناطق 13 گانه شهر مشهد مي­باشند كه با روش نمونه­گيري خوشه­اي چند مرحله­اي 4025 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نتايج تحقيق نشان مي­دهد كه حدود 42.5، 24 و 33.5 درصد زنان شهر مشهد به ترتيب داراي احساس ناامني و ترس در حد كم، متوسط و زياد مي­باشند. نتايج ضرايب رگرسيوني حكايت از اين دارد كه مهم­ترين متغيرهاي موثر بر احساس ناامني و ترس زنان در فضاهاي عموي در مشهد به ترتيب، متغيرهاي وقوع رفتارهاي نابهنجار در محله، وجود فضاهاي ناامن شهري در محله، متوسط درآمد ماهيانه خانوار، مورد خشونت واقع شدن در محله، پوشش نامناسب زن، موقعيت محل زندگي(حاشيه شهر=1)، وجود فضاهاي جرم خير شهري در محله و وضعيت روشنايي معابر و كوچه‌هاي محله مي­باشد. همچنين تغييرات رابطه بين متغيرها در بين زنان مقولات مختلف (زنان گروه‌هاي سني جوان، ميان‌سال، بزرگ‌سال و زنان حاشيه نشين و غير حاشيه نشين) نشان داد كه عملكرد متغيرهاي مستقل در زير نمونه‌هاي مختلف مي تواند متفاوت باشد.