نقش تعديل‌كنندگي كيفيت گزارشگري مالي بر رابطه بين مديريت سرمايه در گردش و عملكرد مالي

The moderating role of financial reporting quality on the relationship between working capital management and financial performance

پژوهش پيش‌رو با هدف بررسي نقش تعديل‌كنندگي كيفيت گزارشگري مالي بر رابطه بين مديريت سرمايه در گردش و عملكرد مالي شركت انجام شده است، به‌طور مشخص پژوهش حاضر به‌دنبال پاسخگويي به اين مسأله است كه آيا افزايش كيفيت گزارشگري مالي منجر به افزايش اثرگذاري مديريت سرمايه در گردش بر عملكرد مالي مي‌شود؟. انتظار مي‌رود نتايج پژوهش به درك عوامل تعديل كننده رابطه بين مديريت سرمايه در گردش و عملكرد مالي كمك شاياني نمايد. بر ابن اساس از كيفيت اقلام تعهدي ‌به‌عنوان معيار اندازه‌گيري كيفيت گزارشگري مالي، از چرخه تبديل وجه نقد به عنوان شاخص مديريت سرمايه در گردش و از بازده دارايي‌ها و نسبت كيو توبين به‌عنوان شاخص‌هاي عملكرد مالي استفاده شد و نمونه‌اي مشتمل بر 113 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زماني سال‌هاي 1395-1383 انتخاب و فرضيه‌هاي پژوهش مورد آزمون قرار گرفت. نتايج آزمون فرضيه‌ها حاكي از آن است كه با طولاني شدن چرخه تبديل وجه نقد، عملكرد مالي شركت ضعيف‌تر مي‌شود به عبارت ديگر نتايج بيانگر اين است كه بين مديريت سرمايه در گردش و عملكرد مالي رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و نتايج ناشي از برازش مدل براساس نسبت كيو توبين حاكي از آن است كه كيفيت گزارشگري مالي تاثير معناداري بر رابطه بين مديريت سرمايه در گردش و عملكرد مالي دارد، بنابراين مي‌توان ادعا نمود كه افزايش كيفيت گزارشگري مالي منجر به افزايش تأثير مثبت مديريت سرمايه در گردش بر عملكرد مالي شركت‌ها مي‌شود.