بررسي وضع موجود و مطلوب مهارت محوري در آموزش سربازان

هدف اين پژوهش بررسي وضع موجود و مطلوب مهارت محوري در آموزش سربازان بوده است. روش تحقيق توصيفي-پيمايشي بوده است. جامعه آماري سربازان درحال خدمت در ارتش، سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و نيروي انتظامي بوده است كه بر اساس فرمول كوكران 382 نفر انتخاب شده است. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه محقق ساخته بوده است كه روايي آن از طريق روايي صوري و پايايي از طريق الفاي كرونباخ مورد تاييد قرار گرفته است. براي تجريه و تحليل داده ها از آزمون تي و فريدمن استفاده شده است. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه در وضع مطلوب توجه به تخصص سربازان در بكارگيري آن‌ها در طول خدمت با 70% بيشترين تأثير را در خدمت‌سربازي دارد. بعد از آن با اختلاف زيادي عدم اتلاف وقت سربازان با 47% قرار مي‌گيرد. ساير عوامل تأثيرگذار به ترتيب اهميت ازديدگاه سربازان ، آموزش مطالب و مهارت‌هاي جديد (43%)، رشد استعدادهاي سربازان در اين‌ دوران (41%)، آموزش مهارت دفاع از كشور (40%)، افزايش توان سربازان براي مقابله با مشكلات (39.5%)، آموزش ايجاد نظم وامنيت و مفيد بودن آموزش‌ها قرا دارند. همچنين در وضع موجود ميزان برخورداري سربازان از مهارت محوري در آموزش در كل همه موارد پايين‌تر از حد ميانگين بود.