مقايسه تحليلي ديدگاه ملاهادي سبزواري و علامه طباطبايي در علم الهي به جزئيات

كيفيت علم الهي به جزئيات از دقيق‌ترين مسائل فلسفه اسلامي است. متكثّر و متغير بودن ماديات سبب پيچيدگي بيشتر تبيين كيفيت علم الهي است. براساس نتايج اين پژوهش، سبزواري در علم ذاتي خداوند از قاعده بسيط‌الحقيقه و در علم فعلي از اضافه اشراقي بهره برده و معتقد است كه موجودات مادي، معلوم بالذات خداوند بوده و مادي بودن آنها مانع علم حضوري به آنها نيست، اما علامه طباطبايي در علم ذاتي خداوند، علاوه‌بر قاعده بسيط‌الحقيقه از طريق اطلاق ذاتي استدلال نموده و در علم فعلي بيان مي‌كند كه موجودات مادي، متعلق ادراك و معلوم بالذات قرار نمي‌گيرند و ملاك معلوم بودن را تجرد از ماده دانسته و معتقد است كه خداوند به صور اشياء علم دارد. بنابراين باوجود تفاوت در شيوه استدلال در تبيين علم ذاتي خداوند و اختلاف در چگونگي مدرَك واقع شدن ماديات در علم فعلي، در اين پژوهش به روش مقايسه‌اي به تقرير و تحليل آراء آنها پرداخته شده است.