پيرنگ استعاري در داستان كوتاه زير سايبان از نجيب محفوظ با تأكيد بر نظريۀ فرگِسن

فاقد عنوان و چكيده لاتين

نگاه ساختارشناسانه به ادبيات داستاني و بررسي عناصر تشكيل دهندۀ متن و كشف الگوي پيوند آنها و گشودن رمزهاي بارگذاري شده در متن زمينه هاي درك بهتر و كامل تر از متن را فراهم مي آورد. نويسنده در هر داستان يك يا دو عنصر داستاني را برجسته تر مي كند و الگوي داستاني خود را بر مبناي آن ترسيم مي كند. داستان كوتاه زير سايبان(تحت المظلة) از نويسندۀ مشهور مصري، نجيب محفوظ، با ارائۀ پيرنگ به هم ريخته و مكان استعاري و زاويۀ ديد سوم شخص عيني يا كانوني گر بيروني از داستان هاي مدرن عربي محسوب مي شود. اين داستان براساس نظر يۀ فرگسن داراي ويژگيهاي داستان كوتاه امپرسيونيستي است، به گونه اي كه تداعي هاي ذهن نويسنده شالوده اي براي بازگويي اپيزودهاي جدا و نامرتبط است. نويسنده با ارائۀ اين تكنيك توانسته است اهميت و مركزيت فلسطين در جهان عرب و مسئلۀ اشغالگري و جنگ هاي نيابتي را با تصاويري فانتزي نشان دهد و بر معناباختگي و انفعال جامعۀ عربي تأكيد كند. نسبي گرايي، بيزماني، پاردوكس، آشنايي زدايي و غافلگيري از نوآوري هاي نجيب محفوظ در اين داستان به شمار مي آيد.