رابطه تامين‌مالي بانكي با مديريت هزينه و اثر كيفيت حسابرسي

تامين‌مالي بانكي يكي از روش‌هاي مهم كسب منبع است و با اثرگذاري بر انگيزه‌هاي مدير مي‌تواند رفتار هزينه را تغيير دهد. به‌علاوه، حسابرسي و كيفيت آن به عنوان يكي از سازوكار‌هاي راهبري شركتي با كنترل انگيزه‌هاي فرصت‌طلبانه مدير از منافع بانك حفاظت مي‌كند. در اين پژوهش، رابطه تامين‌مالي بانكي با مديريت هزينه و اثر كيفيت‌حسابرسي بر آن بررسي گرديد. دريافت تسهيلات بلندمدت بانكي به عنوان شاخص سنجش تامين‌مالي بانكي و طبقه موسسات حسابرسي براي سنجش كيفيت‌حسابرسي به‌كارگرفته شد؛ مديريت هزينه نيز با استفاده از رابطه بين لگاريتم‌ نسبت هزينه‌هاي اداري، عمومي و فروش و لگاريتم‌ نسبت درآمدهاي عملياتي اندازه‌گيري گرديد. در اين راستا، داده‌هاي 127 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران براي دوره 1388 الي 1393 با در نظر گرفتن برخي ويژگي‌ها (762 شركت سال) آزمون شد. براي تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها، تحليل رگرسيون به روش حداقل مربعات تعميم‌يافته‌ با استفاده از داده‌هاي تركيبي به‌كار گرفته شد. نتايج نشان داد هزينه در شركت‌هايي كه مبادرت به تامين‌مالي از نظام بانكي مي‌كنند در مقايسه با ديگر شركت‌ها دستكاري مي‌شود و رفتار متقارن‌تري را تجربه مي‌كند. به‌علاوه، كيفيت‌حسابرسي بر رفتار هزينه در اين شركت‌ها اثري ندارد.