نقش سامانه‌هاي اطلاعات جغرافيايي در مديريت بحران ترافيك و سوانح

امروزه مسائل و مشكلات حمل‌ونقل درون‌شهري (بي‌آرتي) از قبيل افزايش خسارت‌هاي مادي و معنوي ناشي از سوانح و تصادفات، مشكلات نظارت و مديريت در حمل‌ونقل، افزايش زمان‌هاي تلف‌شده و روند رشد سريع تقاضاي حمل‌ونقل به‌ويژه در روزها و ساعات اوج، كاهش منابع انرژي و ... به يك مشكل جدي تبديل شده است. اين تحقيق براساس اين سئوال تدوين شده است كه: آيا با استفاده سامانه‌هاي اطلاعات جفرافياي در خطوط بي‌آرتي و به‌كارگيري مديريت بحران مي‌توان اين سوانح را كاهش داد؟ اين تحقيق از نظر اجرا توصيفي پيمايشي و از نظر هدف، كاربردي است؛ جامعه مورد مطالعه صاحب‌نظران و كارشناسان و مديران سازمان مديريت بحران تهران و شركت بهره‌برداري واحد اتوبوس‌راني تهران و حومه در بازه زماني 95-96، به تعداد 270 نفر و حجم نمونه 160 است كه با استفاده از جدول مورگان تعيين شده است .ابزار تحقيق، پرسش‌نامه محقق‌ساخته است. نتايج نشان داد كه بين استفاده از سامانه‌هاي اطلاعات جغرافيايي و به‌كارگيري مديريت بحران در كاهش سوانح رابطه معناداري وجود دارد، راه‌كار كاهش تصادفات شهري در برون رفت از روش‌هاي سنتي و حركت به سمت روش‌هاي نوين است. در صورت عدم حركت به اين سمت به‌دليل نقايص موجود در سيستم حمل‌ونقل هم‌چنان عدد سرمايه‌گذاري و بازگشت سرمايه در اين بخش برابري مي‌كند و بايد با بسترسازي زمينه‌هاي پياده‌سازي هوشمندسازي در قالب مديريت بحران، علاوه بر كاهش سوانح، زمينه‌هاي سرمايه‌گذاري بخش خصوصي را نيز فراهم كرد.