بررسي تأثيرآوردهاي سيلابي بر احياء پوشش گياهي تالاب بين‌المللي هامون

تالاب بين‌المللي هامون به‌صورت مشترك در خاك ايران و افغانستان قرارگرفته كه تأمين آب آن از كشور افغانستان انجام مي‌پذيرد. در دو دهه اخير پوشش گياهي بستر اين تالاب تحت تأثير آوردهاي سيلابي قرار دارد، لذا پايش تأثير آورد سيلاب بر ميزان احياء پوشش گياهي بستر اين تالاب مي‌تواند كمك شاياني در راستاي مديريت احياء پوشش گياهي اين تالاب داشته باشد، و از طرفي با توجه به وسيع بودن سطح اين تالاب و قرار گرفتن قسمتي از آن در خارج از خاك ايران بررسي وضعيت پوشش گياهي آن را به‌صورت ميداني كاري بسيار دشوار و گاهي غيرممكن مي‌سازد، ازاين‌رو هدف از تحقيق حاضر بررسي تغييرات زماني و مكاني پوشش گياهي تالاب بين‌المللي هامون با استفاده فن‌آوري سنجش‌ازدور و GIS در دو سال 1394 و 1395 و مقدار شاخص NDVI مي‌باشد. به‌منظور بررسي تغييرات كيفي پوشش گياهي مقادير عددي اين شاخص به چهار كلاس بسيار ضعيف، ضعيف، متوسط و خوب طبقه­بندي شده­است. نتايج نشان مي‌دهد كه با تعريف نسبت سطح پوشش گياهي احياء شده به سطح آبگيري در هر قسمت از تالاب، هامون هيرمند، هامون صابوري و هامون پوزك به ترتيب 7 /34، 5 /9 و 4/ 79 درصد، سيلاب باعث احياء پوشش گياهي گرديده است. كم بودن اين مقدار در هامون صابوري را مي‌توان در افزايش كيفيت پوشش گياهي بجاي كميت آن دانست و در مورد زياد بودن آن در هامون پوزك با توجه به عدم سكونتگاه­هاي انساني در اطراف آن و همچنين آبگيري آن از رودخانه‌هاي خاش رود و خوسپاس در فصل زمستان دانست. در ادامه بيان نتايج بررسي مي‌توان گفت آورد سيلاب در بازه زماني سه‌ماهه به‌طور كلي باعث احياء 93 /23 درصدي كل پوشش گياهي (انواع گز (Tamarix spp)، بوني (Aeluropus lagopoides) و ني (Phragmites australis)) اين تالاب بين‌المللي شده است كه 23/ 8 درصد آن متعلق به احياء پوشش گياهي در ايران و 7/ 15 درصد آن مربوط به افغانستان مي‌باشد.