انتخاب و بهينه‌سازي سبد سهام با استفاده از روش ميانگين واريانس ماركويتز با بهره‌گيري از الگوريتم‌هاي مختلف

بورس مكانيزمي را فراهم مي‌كند تا از طريق آن پس‌اندازهاي اندك جامعه به سرمايه‌گذاري‌هاي كلان اقتصادي تبديل شود ، توسعه متناسب دو بخش اصلي اقتصاد يعني بخش مالي و واقعي از اهميت ويژه‌اي برخوردار مي‌باشد. كشورهاي توسعه يافته همواره بازار پول و سرمايه قدرتمندي داشته و دارند.  عدم توسعه مناسب بازار سرمايه به عنوان زير مجموعه مهمي از بخش مالي علاوه بر ايجاد فشار مضاعف بر سيستم پولي كشور، باعث شده كه واحدهاي توليدي و خدماتي از مزاياي يك بازار سرمايه فعال و پويا محروم گردند. در پژوهش حاضر، انتخاب و بهينه‌سازي سبد سهام با استفاده از سه الگوريتم، شامل الگوريتم ژنتيك، فرهنگي و ازدحام ذرات و اطلاعات 106 شركت پذيرفته شده بورس اوراق بهادار تهران، در طي دوره زماني 1386 الي 1393، صورت گرفته است. در اين پژوهش براي رسم مرز كارا و تشكيل پرتفوي بهينه، از واريانس به عنوان عامل اصلي خطر پذيري استفاده شده است. نتايج مطالعه از بررسي تفاوت بين ميانگين بازده سرمايه گذاري در سبدهاي منتخب براساس سه روش نشان از عدم وجود اختلاف معنادار بين سه الگوريتم دارد. از طرفي به منظور مقايسه الگوريتم ها و بررسي برتري الگوريتم ها، دو روش بهينه‌سازي از دو بعد تابع هدف و نسبت بازده و ريسك  مورد مقايسه قرار گرفت.از آنجايي كه الگوريتم ازدحام ذرات مقدار تابع هدف كمتري داشته يا به عبارتي با كمترين خطا به بهترين نتيجه رسيده است، نسبت به الگوريتم هاي ديگر بهتر عمل كرده است و نشان دهنده برتري نسبي  اين الگوريتم در انتخاب سبد سهام بهينه است.