تأثير ريسك نقدينگي و ريسك اعتباري بر پايداري مالي در صنعت بانكداري ايران؛ رهيافت رگرسيون چندك

تأثير ريسك‌هاي مختلف در صنعت بانكداري بر پايداري مالي با توجه به ماهيت كاركرد آنها از اهميت بالايي برخوردار است. با توجه به عدم اتفاق نظر در رابطه بين ريسك‌هاي مالي در بانك‌ها بالاخص در ريسك اعتباري و نقدينگي در بانك‌ها اين تحقيق به بررسي رابطه توأمان اين دو ريسك و تأثير آنها بر پايداري مالي در صنعت بانك‌داري در ايران در طي دوره 1384 تا 1393 به روش پانل ديتا پرداخته است. بر اين اساس براي بررسي تأثير ريسك‌هاي نقدينگي و اعتباري بر پايداري مالي از روش رگرسيون چندك(كوانتيل) استفاده شده است. نتايج بررسي نشان دهنده تأثير منفي و معني‌دار اين دو ريسك بر پايداري مالي در اكثر دهك‌هاي مورد بررسي است به طوري كه با افزايش در پايداري مالي تأثير اين دو ريسك بر پايداري كاهش مي‌يابد. به بيان ديگر بانك‌هايي كه در دهك‌هاي بالاي توزيع پايداري قرار دارند تأثيرپذيري كمتري از ريسك‌هاي اعتباري و نقدينگي دارند.