بررسي مقايسه‌اي آرايش واژگاني برمبناي ديدگاه رده‌شناسي هاكينز

شاخه مطالعاتي رده شناسي قدمتي250ساله دارد. رده شناسي زبان مطالعه نظام مند تنوع بين زبان‌هاست و اين تعريف اين پيش انگاره را در خود دارد كه برخي اصول كلي نيز بر تنوع ميان زبان‌ها حاكم هستند (كامري،2001، به نقل از دبيرمقدم،2:1392). موضوع ترتيب واژه‌ها در تعيين تفاوت ها و شباهت هاي موجود ميان زبان ها يكي از حوزه‌هاي مورد توجه در رده شناسيزبان است. هاكينز يكي از زبان شناسان برجسته است كه علاوه بر آشنايي با دستور زايشي، گرايش خاصي به حوزه رده شناسي به ويژه ترتيب واژه دارد و اصول و همگاني‌هايي گوناگون را در زمينه ترتيب واژه ارائه كرده است (هاكينز،10:1983). مطالعات گويش شناسي در ايران طي چند دهه اخير گسترش بسياري يافته است، به گونه‌اي كه بسياري از زبان شناسان و رده شناسان ثبت و مطالعه گويش‏ها و زبان‏هاي ايراني را آغاز كرده و پژوهش هاي فراواني در زمينه گويش‏هاي مختلف به انجام رسانده اند. هدف از پژوهش حاضر آن است كه پس از معرفي فرضيه، اصول و همگاني‌هاي هاكينز در حوزه ترتيب واژه، به تحليل مقايسه‌اي آرايش واژگاني ميان گونه زباني تركي آذري و فارسي معيار پرداخته شود. اين تحقيق با استناد به پيشينه عملي، چارچوب نظري و داده‌هاي پرسش نامه گويشي و به روش توصيفي تحليلي صورت گرفته و نتايج حاصل از اين گفتار علاوه بر تأييد شباهت‌ها و تفاوت‌هايي ميان آرايش واژگاني زبان فارسي معيار و تركي آذري، انطباق برخي از ديدگاه‌هاي هاكينز بر زبان‌هاي مذكور را اثبات مي‌كند.