بررسي هم‌معنايي گزاره‌اي، توصيفي و نسبي ميان فعل‌هاي ساده فارسي و متناظرهاي معناييِ مركّب آنها

پژوهش حاضر تحقيقي معني‌شناختي است كه به منظور بررسيِ معناييِ فعل‌هاي ساده زبان فارسي و متناظرهاي مركبِ معنايي آنها صورت گرفته است. در اين بررسي، نخست، نگارنده طرز تلقي خود از فعل ساده و مركب را  ارائه مي‌كند و پس از آن، به انواع تناظر ميان فعل‌هاي ساده و مركب مي‌پردازد. در ادامه، پس از بحثي مختصر درباره هم‌معنايي و سه نوع از آن كه در اين پژوهش مبناي تحليل‌ها قرار مي‌گيرند، يعني هم‌معنايي گزاره‌اي، هم‌معنايي توصيفي و هم‌معنايي نسبي، نگارنده مي‌كوشد به صورت مستدل و با ارائه مثال مشخص كند كه از انواع سه‌گانه هم‌معنايي، كدام نوع يا انواع ميان فعل‌هاي ساده زبان فارسي و متناظرهاي معناييِ مركب آنها برقرار است. پيكره مورد بررسي براي دستيابي به اين هدف شامل گروهي از فعل‌هاي ساده فارسي و داراي متناظرهاي معناييِ مركب است كه از فرهنگ هشت‌جلدي سخن برگرفته‌شده‌اند. با بررسي اين پيكره كه در انتها، در بخش پيوست، آمده است، مشخص مي‌شود كه هم‌معنايي نسبي ميان فعل‌هاي مذكور به چشم نمي‌خورد، اما هم‌معنايي گزاره‌اي و توصيفي ميان آنها برقرار است. نتايج پژوهش حاضر مي‌تواند براي آموزش بهينه معني‌شناسي و آموزش زبان فارسي به غيرفارسي‌زبانان مفيد باشد.