تحليل نشانه شناسي داستان هاي كودك و نوجوان تاجيكي

lt;p style= margin: 0in 0in 10pt; textalign: justify; unicodebidi: embed; direction: rtl; dir= RTL gt; lt;span style= lineheight: 115%; fontfamily: Times New Roman , serif ; fontsize: 12pt; msoasciithemefont: majorbidi; msohansithemefont: majorbidi; msobidithemefont: majorbidi; msobidilanguage: FA; lang= FA gt;داستان‌ها نشان دهنده بنيادهاي فكري و فرهنگي هر جامعه هستند و كشف عناصر زيربنايي و لايه‌هاي زيرين داستان‌ها، نمايان­گر ويژگي‌هاي اجتماعي هر ملت است. مقاله حاضر در پي آن است تا با رويكرد نشانه‌‏شناسي و الگوي كنشگران گرمس داستان‌هاي كودك و نوجوان تاجيكي را تحليل نموده و به زيربناهاي فرهنگي و اجتماعي نهفته در اين داستان‌ها و ارتباط آن با مباني و چارچوبه­هاي كلي فرهنگ و آموزش در آن كشور دست يابد. براي اين منظور، تعداد 5 داستان از 100 جلد كتاب داستان كودك و نوجوان تاجيكي به صورت نمونه­گيري هدفمند انتخاب گرديد. يافته­هاي اين تحقيق نشان مي­دهد اين داستان­ها در صدد باوراندن و نزديك كردن مخاطب به مفاهيم و پيام­هايي همانند اعتماد به نفس، كمك به مظلوم، شجاعت، احترام به پدر و مادر و آزادي و دور كردن مخاطب از برخي باورها و مفاهيمي همچون تنبلي، غرور وظلم و ستم هستند. lt;/span gt; lt;/p gt;