نسبت سوژه و اقتدار در گفتمان روشنفكري ديني در آستانه انقلاب(مطالعه موردي علي شريعتي)

اين مقاله حول مسأله اقتدار و نسبت آن با سوژه آزاد مدرن در ايران امروز اختصاص دارد. فرض مقاله آن است كه سامان‌دهي سياسي جامعه ايراني از مقطع ورود به دوران مدرن، جز با وصول به الگويي از نسبت ميان اقتدار و سوژ‌گي مقتضي جامعه مدرن امكان‌پذير نيست. در دوره‌هاي مختلف تلاش‌هاي متعددي براي برساختن اين دوگانه صورت پذيرفته است به طوري كه مي‌توان استدلال كرد؛ تنها انديشه‌هايي در عرصه سياسي ايران اثرگذار بوده‌اند كه در زمينه برقراري نسبت ميان سوژه مدرن ايراني و الگويي از اقتدار سياسي نقشي ايفا كرده‌اند. نويسنده در اين مقاله مي‌كوشد تا نشان دهد كه ميراث فكري برآمده از آراء دكتر علي شريعتي، اگرچه خود نيازمند بازخواني انتقادي است، هم بيانگر مضمون بحران‌هاي امروزي ماست و هم طرح اوليه‌اي براي بازانديشي نسبت به اقتدار سياسي و سوژ‌گي مدرن در ايران امروز به دست مي‌دهد.