مهاجران ايراني در كويت و تاثير آنها بر روابط دو كشور

مهاجرت پديده مهم قرن گذشته و امروز در خاورميانه است. اين پديده متاثر از عوامل اقتصادي، اجتماعي و سياسي بوده و تاثيرات مهمي بر كشورها برجا مي‌گذارد. سؤال اين مقاله، چرايي مهاجرت ايرانيان به كويت، جايگاه آنها و تاثير سياسي، اقتصادي و اجتماعي آنها بر روابط دو كشور است؟ فرضيه اصلي آن است كه علت مهاجرت ايرانيان را از دهه1340 مي‌توان بر اساس نظريه جذب و دفع و مدل هزينه فايده توضيح داد. عواملي در سطح ملي (انقلاب اسلامي، پيوندهاي شيعي و ..)، منطقه‌اي (نفت، جنگ خليج فارس، جنگ تحميلي، روابط ايران و عربستان و ...) و بين‌المللي (اشغال كويت و جنگ دوم خليج فارس، حضور ايالات متحده و روابط ايران با آن كشور و...) توضيح دهنده روند حاكم بر كاهش يا افزايش مهاجرت ايرانيان به كويت است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد آنها از جايگاه اجتماعي و اقتصادي مهمي برخوردارند اما دولت‌هاي دو كشور نتوانسته‌اند از اين پتانسيل در توسعه روابط اقتصادي و سياسي دو كشور بهره ببرند. علت آن در سياست‌هاي دولت كويت نسبت به مهاجران به ويژه مهاجران ايراني، شيعه بودن بيشتر مهاجران و نگاه اقتصادي آنها براي كسب درآمد‌ است. روش تحقيق توصيفي تحليلي مبتني بر ارائه آمار و اطلاعات است.