بهره‌گيري از پتانسيل‌هاي صنعت آب و فاضلاب براي توليد پراكندۀ انرژي پاك

محدوديت استفاده از منابع انرژي فسيلي، افزايش نگرانيهاي زيست محيطي به واسطۀ مصرف بيرويۀ منابع انرژي فسيلي، افزايش جمعيت و مصرف انرژي، تلفات شبكه هاي برق، راندمان پايين نيروگاه هاي حرارتي، همگي مباحثي‌اند كه اهميت بهبود بازدهي انرژي و استفاده از منابع تجديدپذير را نشان مي‌دهند. صنعت آب و فاضلاب به واسطۀ در اختيار داشتن امكانات و تسهيلاتي مانند خطوط انتقال آب و مخازن زيرزميني، پتانسيل بالقوۀ انرژي تجديدپذير را دارد. اين آمار نهتنها امكان احداث نيروگاههاي تجديدپذير و بازيابي اين انرژيها را بهخوبي فراهم آورده بلكه سبب شده به دلايلي نظير فناپذيرنبودن انرژيهاي تجديدپذير، كم‌بودن قيمت تمامشده، بهرهبرداري از حداقل پتانسيل آبي، مشكلات اجتماعي و زيستمحيطي كمتر به منظور كاهش توليد گازهاي گلخانهاي، افزايش تعداد مولدهاي توليد پراكندۀ مقياس كوچك، جايگزين مناسبي براي سوختهاي فسيلي براي توليد برق باشد. از طرفي، اتلاف در شبكه هاي توزيع برق بهعنوان يكي از پارامترهاي كليدي در بهره وري انرژي، اهميت صنعت آب و فاضلاب را بهعنوان يك پتانسيل بزرگ براي توليد انواع منابع انرژي تجديدپذير پراكنده نشان ميدهد. در ‌مقالۀ حاضر پتانسيلهاي موجود در صنعت آب و فاضلاب براي توليد پراكندۀ انرژي پاك با تأكيد بر مزاياي سيستمهاي ميكروهيدروپاور در اين صنعت براي شهر تهران بررسي شده است.