بررسي نقش كيفيت نهادي بر توسعه صنعت گردشگري پزشكي در ايران: رويكرد پويايي هاي سيستمي

Investigating the Role of Institutional Quality on Development of Medical Tourism Industry in Iran: System Dynamics Approach

كشورهايي كه در آنها نفت به عنوان محور و تكيه­ گاه بنيادي جهت كسب درآمد اقتصادي محسوب مي ­شود، به اين نتيجه دست يافته­ اند كه نفت نمي ­تواند يك منبع بادوام درآمدي باشد و اقتصاد متكي به فروش نفت به يكي از چالش­ هاي بزرگ اقتصاد كشورهاي صادركننده نفت مبدل شده است. در سال­ هاي اخير گردشگري به عنوان يكي از پوياترين بخش ­هاي اقتصاد جهاني محسوب شده است و از درآمد حاصل از ابعاد مختلف صنعت گردشگري مي ­توان به عنوان گزينه ­اي مناسب براي جايگزيني درآمد ناشي از فروش نفت ياد كرد. يكي از مهمترين حوزه­ هاي صنعت گردشگري، گردشگري پزشكي است. بنابراين در اين مطالعه سعي شده است تأثير شاخص­ هاي كيفيت نهادي بر صنعت گردشگري پزشكي طي سال­ هاي 2005- 2017 در ايران با استفاده از رويكرد پويايي­ هاي سيستمي مورد بررسي قرار گيرد. نتايج اين مطالعه بر اساس رويكرد پويايي سيستمي حاكي از آن است كه بهبود در شاخص كيفيت نهادي، زيرساخت­ هاي مورد نياز از جمله هتل­ ها، عوامل تعيين كننده پزشك، عوامل تعيين­ كننده بيمارستان و كاهش در نرخ ارز مؤثر حقيقي منجر به افزايش جذب گردشگران پزشكي به كشور مي­ گردد.