تحليل ابعاد حقوقي فناوري زيستي تراريخت از منظر امنيت غذايي

Analyzing the Legal Dimensions of Transgenic Biotechnology on the base of Food Security

دامنه مطالعات و تحقيقات پيرامون حق افراد در برخورداري از امنيت غذايي در دهه‌هاي اخير گسترش يافته و ابعاد حقوق و اخلاقي آن مدنظر پژوهشگران مطالعات حقوقي قرار گرفته است. امنيت غذايي به عنوان يكي از وجوه امنيت انساني به يكي از مهم‌ترين مباحث حقوق بشري در كليه كشورهاي جهان تبديل شده است. موضوع ارتباط ميان محصولات غذايي تراريخته و نقش مثبت يا منفي آنها در تأمين حق هر فرد بر داشتن امنيت غذايي و تأمين نيازهاي تغذيه‌اي خود و خانواده‌اش امري است كه در حال حاضر بسيار مورد توجه قرار دارد. در حالي كه طرفداران اين فناوري نوين از نقش سازنده‌اش در تأمين امنيت غذايي صحبت مي‌كنند، منتقدان آن با شمردن معضلات ناشي از مصرف محصولات غذايي تراريخته براي سلامتي افراد به شدت با عرضه محصولات مزبور در بازار مصرف مخالف هستند. به زعم مخالفين توليد اين قبيل محصولات نه‌تنها تأمين‌كننده امنيت غذايي نيست بلكه ناقض حق بر سلامتي افراد نيز مي‌باشد.

The scope of studies and research on the right to food security has expanded in recent decades. Its legal and ethical dimensions have been considered by researchers in legal studies. Food security as a human security component has become one of the most important human rights issues in every country in the world. The issue of the relationship between transgenic food products and their positive or negative role in ensuring each person's right to food security and to meet their own nutrition needs and their families is currently been regarded. While advocates of this new technology speak of its constructive role in providing food security, Its critics disagree of eating transgenic foods because of the dangers which may be create for the health of people. According to the opposition, the production of such products not only does not provide food security but also violates the right to health of individuals.