تحليل نظام سكونت‌گاهي استان ايلام در راستاي تعادل‌بخشي فضايي در چند دهه‌ي اخير تا 1390

تحقيق حاضر با موضوع تحليل نظام سكونت گاهي استان ايلام در راستاي تعادل بخشي فضايي در چند دهه ي اخير تا 1390 مورد بررسي و تحليل قرارگرفته است. با نگاهي به سرشماري هاي 1355 تا 1390 تغييرات در تعداد و حجم مناطق شهري استان ايلام مشخص مي شود. در اين تحقيق سعي بر اين شده است تا با بررسي آمارهاي سكونت گاهي و جمعيتي منطقه مورد مطالعه به بررسي و كنكاش اين پديده و اثرات آن پرداخته شود، اطلاعات اين تحقيق با مراجعه به كتابخانه و همچنين سازمان آمار ايران و وارد كردن آن ها در نرم افزار spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و داده‌هاي مربوط و مورد نياز از آن استخراج گرديده است. ماحصل تحقيق مربوطه را مي توان اين‌گونه بيان نمود كه از عوامل مؤثر نامنظم شدن نظام سكونت گاه هاي استان ايلام مهاجرت روستاييان مي‌باشد و البته نمي توان كه روستاييان را مقصر اصلي پديده برهم زني نظام سكونت گاهي دانست؛ زيرا نبود امكانات آن ها را مجبور به اين عمل نموده و آن ها به سمت مركز استان كه منبع امكانات مي باشد هجوم مي آورند و در پايان به ارائه راهكارهايي جهت تعادل بخشي منطقه مورد مطالعه پرداخته شده است كه مي توان داشتن برنامه كاربردي را از مهم ترين راهكارها دانست.