بررسي ميزان تأثير دوره‌هاي آموزشي ضمن ‌خدمت بر كاهش استرس شغلي كاركنان دانشگاه علوم پزشكي اصفهان

مقدمه: دوره‌هاي آموزشي ضمن ‌خدمت، كاركنان سازمان را در حل مشكلات و اخذ تصميمات شغلي توانمند مي‌سازد. هنگامي كه نيازهاي شغلي با توانايي‌هاي فرد همخواني نداشته باشد، استرس شغلي رخ مي‌دهد كه منجر به بروز تأثيرات منفي بر سلامت جسمي و رواني، كاهش كارايي و عدم بهره‌وري در سازمان مي‌گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسي تأثير دوره‌هاي آموزش ضمن‌ خدمت بر كاهش استرس شغلي كاركنان صورت گرفت. روش‌ها: اين پژوهش به صورت توصيفي- تحليلي بر روي 120 نفر از كاركنان دانشگاه علوم پزشكي اصفهان با نمونه‌گيري تصادفي انجام شد. ابزار جمع‌آوري داده‌ها، پرسش‌نامه‌هاي ضمن ‌خدمت ستوده و استرس شغلي Davis به ترتيب با ضريب Cronbach s alpha برابر با 0.70 و 0.90 بود. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: 35.5 درصد شركت‌ كنندگان مرد و 64.5 درصد زن بودند. ميانگين نمره استرس شغلي كاركنان، 11.3 ± 16.4 به دست آمد. بر اساس آزمون همبستگي Pearson، بين نمره استرس شغلي با نوع استخدام، دلايل شركت در دوره‌ها و مزاياي آن‌ها ارتباط معني‌داري مشاهده شد (0.050 P). بين نمره استرس شغلي و تأثيرات دوره‌ها (رضايتمندي) رابطه معكوس (P=0/020,r=-0/208) و با ميزان غيبت در طول سال رابطه مستقيمي وجود داشت (P 0/001,r=0/424). نتيجه‌گيري: كسب مهارت‌هاي فني و عملياتي، از مهم‌ترين نيازهاي كاركنان محسوب مي‌شود. بنابراين، ضروري است سازمان در جهت ارتقاي شغلي كاركنان با به كارگيري راهكارهاي حمايتي، از تأثيرات درازمدت استرس شغلي بر عملكرد و انگيزش آنان پيشگيري نمايد.