اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر افسردگي و حرمت خود در زنان مبتلا به اختلال افسردگي عمده

مقدمه: شيوع افسردگي در زنان به طور تقريبي دو برابر مردان مي‌باشد؛ به طوري كه پيش‌بيني شده تا سال 2020 افسردگي شايع‌ترين و پرهزينه‌ترين بيماري خواهد بود. بنابراين، هدف از انجام پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر افسردگي و حرمت خود در زنان مبتلا به اختلال افسردگي عمده بود. روش‌ها: پژوهش حاضر به صورت آزمايشي با طرح تك‌ موردي انجام گرفت. جامعه شامل زنان مبتلا به اختلال افسردگي عمده و بستري در بيمارستان فارابي اصفهان بود. 5 نفر به صورت تصادفي ساده انتخاب شدند. پس از سه هفته دارو درماني، بيماران به مدت ده جلسه فردي تحت درمان قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسش‌نامه افسردگي Beck و حرمت خود Rozenberg بود. پيش از شروع مطالعه و در جلسات ششم و دهم، پرسش‌نامه‌ها تكميل شد. بررسي در مرحله پيگيري هم پس از گذشت دو ماه انجام شد.جهت تجزيه و تحليل داده‌ها، از نرم‌افزار SPSS، روش‌هاي تحليل روند، ترسيم نمودار و شاخص بهبودي باليني استفاده شد. يافته‌ها: نمره‌هاي افسردگي بيماران در مرحله پس‌آزمون (بهبودي 84.76 درصد) و پيگيري (بهبودي 88.24 درصد) كاهش و نمره‌هاي حرمت خود در مرحله پس‌آزمون (بهبودي 63.44 درصد) و پيگيري (بهبودي 69.18 درصد) افزايش يافت‌. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر تأثير و كارايي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد را بر كاهش افسردگي و افزايش حرمت خود بيماران مبتلا به افسردگي عمده مورد تأييد قرار داد. همچنين، بيانگر اين است كه از اين درمان براي بيماران مبتلا به افسردگي مي‌توان استفاده نمود.