اثر هشت هفته تمرينات پيلاتس بر توان هوازي، بي‌هوازي و شاخص خستگي در زنان مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس

زمينه و هدف: خستگي از عوارض MS است و با سطح آمادگي جسماني بيماران در ارتباط مي باشد. هدف تحقيق حاضر بررسي اثر هشت هفته تمرينات پيلاتس بر توان هوازي، بي هوازي و شاخص خستگي زنان مبتلا به MS بود. روش بررسي: در تحقيق حاضر 30 زن مبتلا به MS به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه تمرينات پيلاتس و كنترل قرار داده شدند. تمرينات پيلاتس به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه شامل تمرينات منتخب پيلاتس زير نظر پژوهشگر انجام شد. توان و ظرفيت بي هوازي، اوج اكسيژن مصرفي وشاخص خستگي قبل و پس از مداخله اندازه گيري شد. داده ها توسط آزمون ttest تحليل شدند (05/0 ≥ P). يافته ها: نتايج نشان داد كه افزايش معني داري در توان و ظرفيت بي هوازي، اوج اكسيژن مصرفي و كاهش معني داري در شاخص خستگي در گروه تمرينات پيلاتس نسبت به گروه كنترل مشاهده شد (001/0 gt; P). نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي تحقيق حاضر تمرينات پيلاتس از روش هاي تمريني مناسب جهت ارتقاي توان هوازي و بي هوازي بيماران مبتلا به MS مي باشد كه مي توان با اين سبك تمرينات، آمادگي جسماني اين بيماران را بهبود بخشيد و از ميزان خستگي آنها كاست.