بررسي مقايسه اي دو طرح تراش شولدرو چمفربر استحكام شكست كراون هاي فلدسپاتيك ساخته شده با CAD-CAM

زمينه و هدف: استحكام و مقاومت به شكست رستوريشن هاي ثابت يكي از مهمترين موارد ارزيابي آنها مي باشد كه در طول عمر و كارايي رستوريشن تاثير زيادي دارد. هدف از اين مطالعه آزمايشگاهي ارزيابي اثر دو طرح تراش( شولدر و چمفر) بر استحكام شكست كراون هاي فلدسپاتيك ساخته شده با CAD/CAM است. روش بررسي: اين مطالعه به وسيله كاربرد 20 داي استينلس استيل(10 نمونه شولدر و 10 نمونه چمفر) با mm7 ارتفاع، mm 5 قطر و10 درجه تقارب ديواره هاي آگزيال در دو طرح ختم تراش چمفر 50 درجه (8/0 ميلي متر عمق) و شولدر 90 درجه(mm 1 عمق) انجام شد. 20 قالب پلي وينيل سايلوكسان گرفته شد و با گچ استون تايپ 4 ريخته شد. 20 كراون فلدسپاتيك (cerec blocs ) پرمولر اول با CAD/CAM ساخته شد. هر كراون به داي استينلس استيل مربوط به خود با clearfil sa luting به كمك يك گيره تنظيم كننده نيرو سمان شد و به وسيله universal testing machine   تحت تست فراكچر قرار گرفت. يافته ها: ميزان متوسط استحكام شكست براي فرم تراش مارجين چمفر N 47/99 40/771 و براي مارجين هاي شولدر N 40/129 30/782 بود. Student’s t test اختلاف آماري مشخصي بين دو گروه (835/0=sig) نشان نداد. نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه طرح تراش مارژين كراون هاي فلدسپاتيك اثري بر استحكام شكستشان ندارد و انتخاب طرح فينيش لاين بايد بر اساس شرايط كلينيكي دندان هاي ترميم شده باشد.