پيش بيني دلزدگي زناشويي بر اساس هوش عاطفي، مهارت هاي ارتباطي و تعارضات زناشويي زوجين متأهل دانشگاه آزاد همدان

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني دلزدگي زناشويي بر اساس هوش عاطفي، مهارت هاي ارتباطي و تعارضات زناشويي انجام و روش پژوهش همبستگي است. جامعه آماري: جامعه آماري شامل كليه دانشجويان متأهل دانشگاه آزاد همدان به تعداد 3029 نفر تشكيل داد. نمونه بر اساس فرمول فيدل و تاباچنيگ (2007) 107 نفر كه به لحاظ احتياط به 111 نفر افزايش و به روش نمونه گيري طبقه اي نسبي تصادفي انتخاب شدند. ابزار پژوهش چهار مقياس استاندارد دلزدگي زناشويي پاينز (1996)، هوش عاطفي كوپر(1996)، مهارت هاي ارتباطي كويين دام (2004) و تعارض زناشويي جونز (1997) بود. تحليل داده ها با استفاده از رگرسيون و همبستگي پيرسون تحليل شد. نتايج نشان داد مقادير بتا براي متغير هوش عاطفي معني دار است. مقدار بتا در متغير مهارت هاي ارتباطي معنا دار نيست. رابطه معكوس و معنا داري بين هوش عاطفي و ميزان دلزدگي زناشويي ديده مي شود. بين متغير دلزدگي زناشويي و مهارت هاي ارتباطي رابطه معنا داري ديده نمي شود. بين متغير دلزدگي زناشويي و تعارضات زناشويي رابطه مستقيم و معنا داري ديده مي شود. بين متغيرهاي هوش عاطفي و مهارت هاي ارتباطي رابطه مستقيم و معنا داري ديده مي شود. آزمون معنا داري همبستگي بين متغيرهاي هوش عاطفي و تعارضات زناشويي معنا دار نيست. رابطه معنا داري بين متغيرهاي مهارت هاي ارتباطي و تعارضات زناشويي ديده نمي شود.