مقايسه تأثير روش هاي چند حسي فرنالد و اورتون-گيلينگهام در بهبود مهارت خواندن دانش‌آموزان نارساخوان‌

هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي دو روش آموزشي چندحسي فرنالد و اورتون-گيلينگهام بر عملكرد خواندن دانش آموزان نارساخوان پسر و دختر پايه دوم و سوم ابتدايي بود. روش پژوهش از نوع شبه آزمايشي با سه گروه (دو گروه آزمايشي و يك گروه گواه) با پيش­آزمون و پس­آزمون بود. جامعه آماري شامل دانش آموزان نارساخوان مراجعه كننده به مركز اختلالات يادگيري ابن سينا شهر كرج بود كه به شيوه نمونه گيري تمام شمار 21 نفر گزينش و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه گواه (7  نفر روش فرنالد، 7  نفر روش اورتون-گيلينگهام و 7 نفر گروه گواه) جايگزين شدند. سپس آزمون تشخيصي خواندن شفيعي و همكاران روي هر سه گروه به عنوان پيش آزمون اجرا گرديد. دو گروه آزمايش به مدت 7 جلسه 30 دقيقه اي به طور انفرادي با روش هاي چند حسي فرنالد و اورتون گيلينگهام آموزش ديدند و در پايان مداخلات، آزمون تشخيصي خواندن روي هر سه گروه اجرا گرديد و خطاي خواندن سه گروه در پيش­آزمون و پس­آزمون با استفاده از روش تحليل كواريانس مقايسه شد. يافته ها نشان داد مداخله روش فرنالد و اورتون-گيلينگهام منجر به تفاوت معني دار بين دو گروه آزمايش و گواه شده است. مقايسه هاي زوجي نشان داد كه بين ميانگين نمرات پس­آزمون خواندن دو گروه فرنالد و اورتون-گيلينگهام نيز تفاوت معني داري وجود دارد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه آموزش روش فرنالد نسبت به روش اورتون-گيلينگهام  بر عملكرد خواندن دانش آموزان نارساخوان سودمندتر است.