تحليل موانع توسعه آموزش الكترونيكي در نظام آموزش عالي(مورد مطالعه: دانشگاه دولتي سمنان)

مقاله حاضر با هدف تحليل موانع توسعه آموزش الكترونيكي در نظام آموزش عالي ايران انجام گرفته است. روش اجراي آن توصيفي پيمايشي و جامعه آماري پژوهش 290 عضو هيئت علمي دانشگاه دولتي سمنان بود كه از اين تعداد 167 نفر با استفاده از فرمول كرجسي و مورگان به عنوان نمونه تعيين شدند. براي تعيين نمونه از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي نسبتي استفاده شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق‌ساخته بود كه براي تهيه آن از ابزار پژوهش‌هاي مرتبط استفاده شد. روايي پرسشنامه با استفاده از روش دلفي و مشاركت 23 نفر از استادان فعال در اين حوزه تأمين شد. براي تعيين پايايي از روش برآورد ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد و مقدار آن 84/0 به دست آمد. برابر يافته‌هاي پژوهش، مهم‌ترين موانع توسعه آموزش الكترونيكي در نظام آموزش عالي از ديدگاه اعضاي هيئت علمي دانشگاه، پايين بودن سرعت ارتباطات الكترونيكي و برخط در دانشگاه، از كار افتادگي و فرسودگي سامانه‌هاي الكترونيكي دانشگاه از نظر قابليت به‌كارگيري، پايين بودن تسلط دانشجويان به زبان انگليسي، نبود حمايت لازم از سوي مديران نظام آموزش عالي براي نهادينه‌سازي آموزش الكترونيكي و كافي نبودن زيرساخت‌هاي سخت‌افزاري و نرم‌افزاري دانشگاه است.