بازخواني موقعيّت‌ هاي قيدي و صفتي در تشخّص سبكي شعر اخوان ثالث

يكي از مفاهيم اساسي سبك، شيوۀ متمايز كاربرد زبان براي ايجاد تأثير بر مخاطب است. ساختار ويژه و گزينش قالب، نوع ادبي، ترجيح برخي واژه ها و تركيبات عواملي است كه در تحليل سبك شناسي اثر مورد توجّه قرار مي گيرد و نويسندگان و شعرا از اين عوامل براي القاي معنا و مفهوم مورد نظر خود بهره مي برند. از آن جا كه زبان، بنياد انديشه و تفكّر شمرده مي شود و مي تواند نظير ساير رفتارهاي اجتماعي بر مقصودي ويژه دلالت كند، بررسي دلالت معنايي قيدها و صفات درخور اهميّت است. اخوان ثالث در بيشتر آثار خود با ابزار زباني به ويژه قيدها و صفات تلاش مي كند ميان بافت زباني و تأثير معنايي كلام پيوندي ژرف برقرار كند. هدف از اين پژوهش تحليل زباني شعر اخوان ثالث با تكيه بر قيدها و صفات براي بيان تأثير مستقيم آفرينش ادبي برخوانندۀ آثار اوست. حاصل پژوهش نشان مي دهد كه اين شاعر با گزينش انگيزه دار صفات و قيدها توانسته است ضمن توسّع معنايي كلام، بدون آنكه موجب اطناب بيهوده سخن شود، از اين ابزار زباني به درستي براي  اقناع مخاطب بهره ببرد.