آموزش مهارت‌هاي زندگي در هنرستان‌ها: راهبردي ضروري و مؤثر جهت كاهش پرخاشگري و قلدري

هدف پژوهش حاضر تعيين تأثير آموزش مهارت‌هاي زندگي بر پرخاشگري و قلدري دانش‌آموزان پسر هنرستاني بود. در اين راستا، از روش آزمايشي با طرح نيمه آزمايشي پيش آزمون - پس آزمون و گروه گواه استفاده شد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان پسر در حال تحصيل در هنرستان هاي ناحيه دو شهر كرج بودند كه 30 نفر از آن ها با استفاده از روش نمونه‌گيري دردسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابتدا اعضاي هر دو گروه با به‌كارگيري مقياس پرخاشگري (باس و پري، 1992) و مقياس قلدري (اولوئوس، 1996) مورد آزمون قرار گرفتند (پيش آزمون). سپس، گروه آزمايشي به مدت هشت جلسه تحت آموزش مهارت‌هاي زندگي قرار گرفتند درحالي‌كه گروه گواه آموزشي دريافت ننمود. پس از اتمام جلسات گروهي، از هر دو گروه پس‌آزمون گرفته شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه پس از انجام مداخله، متغير پرخاشگري كلي و مؤلفه‌هاي آن (پرخاشگري بدني، پرخاشگري كلامي، خشم و خصومت) و همچنين قلدري و مؤلفه‌هاي آن (به‌خصوص شيوع قلدري) در آزمودني‌هاي گروه آزمايشي به نسبت گروه گواه كاهش معناداري داشته است؛ بر اين اساس، مي‌توان گفت آموزش مهارت‌هاي زندگي بر كاهش پرخاشگري و قلدري نوجوانان مؤثر بوده و بنابراين، توصيه مي شود كه آموزش مهارت هاي زندگي به عنوان بخشي از برنامه آموزشي مدارس در نظر گرفته شود.