تحليل كارايي در فرآيندهاي توليد باحضورخروجي‌هاي با مجموع ثابت

ارزيابي عملكرد واحدهاي تصميم گيرنده در حالتي كه خروجي هايي با مجموع ثابت در فرآيند توليد حضور داشته باشند از موضوعات قابل توجه در بحث مديريت عملكرد مي باشد. تعريف هاي متفاوتي از اندازه گيري كارايي واحدهاي تصميم گيرنده، زماني كه هدف ثابت نگه داشتن مجموع خروجي ها باشد، ارايه شده است كه در تمام آنها واحدها به يك مرز تعادل مشترك واحد با كارايي يك مي رسند و اين امر چه بسا مستلزم يك تبادل چشمگير بين ورودي ها و خروجي هاي واحدهاي كارا و ناكارا باشد كه ممكن است در كاربردهاي عملي ميسر نباشد. در اين مقاله هدف ارايه يك مدل تحليل پوششي داده هاست تا در آن با استفاده از مفهوم dependent context، تبادل داده بين واحدها عادلانه تر باشد و به جاي رسيدن به يك مرز تعادل واحد، اين اجازه به واحدها داده مي شودكه با توجه به اندازه توانايي واحد، براي بهبود كارايي فعلي خود تلاش كنند. براي تحليل روش ارايه شده در اين مقاله 21 كشور عضو  OECDانتخاب شده و مورد مطالعه قرار گرفت.