ارزيابي اثر عمليات احياء زيستي بر خصوصيات فيزيكي و شيميايي ماسه‌زارهاي حوزه آبخيز دژگاه، استان فارس

يكي از روش‌هاي زيستي تثبيت شن‌هاي روان و احياي اراضي بياباني، نهال‌كاري در عرصه‌هاي لخت و بدون پوشش با گونه‌هاي مناسب و مقاوم به شرايط خشك است. با توجه به اهميت طرح‌هاي احياء زيستي، اين تحقيق به‌منظور بررسي تأثير كاشت گونه سُمر (Prosopis juliflora) بر ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي خاك انجام شد. بدين‌منظور سه منطقه شاهد، زير ­تاج­پوشش (زير­اشكوب) و فواصل بين تاج‌پوشش (بين‌اشكوب) انتخاب شد. نتايج تحقيق نشان داد كه اثر كاشت گونه سُمر بر خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك معني‌دار است. حداكثر ميزان ماده آلي مربوط به منطقه زيراشكوب (5/22 درصد)، بيش‌ترين ظرفيت تبادل كاتيوني مربوط به منطقه بين‌اشكوب (98/75 درصد)، بيش‌ترين ميزان شوري مربوط به منطقه بين­اشكوب 1/34 دسي‌زيمنس بر متر) و بيش‌ترين ميزان اسيديته خاك مربوط به منطقه شاهد (10/38) بود. نتايج تعيين بافت خاك، نشان از تغيير بافت خاك از شني ريز (Fine Sand) در منطقه شاهد به شني­رسي­لومي (Sandy clay loam) در منطقه بين­اشكوب و لومي (Loam) در منطقه زير­اشكوب طي پنج سال بود. نتايج كلي اين تحقيق بيان‌گر آن است كه اجراي عمليات زيستي از طريق كاشت گونه سُمر نقش مهمي در بهبود ويژگي‌هاي خاك و مهار فرسايش بادي منطقه مطالعاتي داشت.