تحليل مفاهيم حاكم بر فرآيندهاي فرسايش آبي، توليد و انتقال رسوب در حوزه‌هاي آبخيز

رسوب، مجموعه‌اي از ذرات شن، سيلت و رس حاصل از فرسايش است كه پس از طي مراحل انتقال در پايين‌دست آبخيزها و آبراهه‌ها ته‌نشين مي‌شود. رسوبات محدوده‌ي وسيعي از قطر ذرات انتقالي را به‌خود اختصاص مي‌دهند. اما به‌دليل ارتباط تنگاتنگ رسوبات معلق با انتقال و پخش مواد مغذي خاك، ردياب ها، فلزات سنگين و ساير آلودگي‌هاي مرتبط با رسوب ورودي به سامانه ي آبراهه اي، اين بخش از رسوبات مورد توجه جدي قرار گرفته است. از طرفي درك فرآيندهاي حاكم بر انتقال رسوبات معلق در يك آبخيز و فهم صحيح از مفاهيم مهمي چون حركت، حركت مجدد، تحويل رسوب، رسوب ذخيره، ترسيب، بازتوزيع رسوب، آبشار رسوبي و بيلان رسوب منجر به مديريت و مهار رسوب و منابع آلوده كننده ي رسوبي و مشكلات ناشي از آن‌ها خواهد شد. در اين مقاله سعي شده است با ايجاد دركي يكسان از اين مفاهيم و بيان اهميت اين فرآيندها، لزوم كاربرد مهم مفاهيم مزبور در شبيه‌سازي جامع رفتار آبخيزها و طبعاً مديريت رسوب مورد تاكيد قرار گيرد.