ساخت سياسي‌ـ‌اجتماعي ايل و بازنمايي سازوكارهاي مشروعيت‌بخش قدرت: مطالعۀ موردي ايل قشقايي

نظام ايلي‌ـ‌عشيره‌اي ايل قشقايي داراي تاريخي كهن است كه باتوجه‌به شرايط زندگي كوچي و عشايري شكل گرفته است. اين نظام داراي سازمان‌هاي سياسي‌ـ‌‌اداري خاص خود بوده كه متناسب با شرايط زندگي عشايري و به‌صورت سيار تنظيم شده است. دررأس اين نظام ايلي، مقامي به ‌نام ايلخان وجود داشت كه از ابتداي تشكيل ايل درزمان صفويان در دست يك خاندان به ‌نام شاهيلو بود. پرسش اصلي مقالۀ حاضر اين است كه ساختار سياسي‌ـ‌اجتماعي در ايل قشقايي به چه صورت بوده و سازوكارهاي مشروعيت‌بخش قدرت در آن چگونه حفظ مي‌شده است؟ فرضيۀ مقاله اين است كه ساختار سياسي‌ـ‌‌‌اجتماعي ايل قشقايي به‌گونه‌اي سلسله‌مراتبي در پاسخ به نيازهاي ايل بوده است و ساختار قدرت در آن نه لزوماً براساس قدرت معطوف به خشونت حاكمان و زور محض رؤساي ايل، بلكه براساس نمادها، مناسك و آداب‌ورسوم سامان ‌يافته است. ازاين‌رو، اساس پژوهش حاضر، چارچوب نظري خشونت يا سلطۀ نمادين، بررسي سازوكارها و مؤلفه‌هاي دروني مشروعيت‌بخش قدرت رهبران و تلاش براي مطالعۀ موضوع از چشم‌انداز جامعه‌شناسي تاريخي بوده است.