چشم‌انداز آتي تغييرات دما و بارش با استفاده از مدل ريزگرداني SDSM در حوزه آبخيز درياچه اروميه

دما و بارش از مهم‌ترين عناصر اقليمي هستند كه در بررسي تغيير اقليم نقش عمده‌اي را ايفا مي‌كنند و تغييرات آن‌ها به دليل اثرات سوء بر منابع آبي و اكوسيستم‌هاي طبيعي و همچنين اثرات زيست‌محيطي، اقتصادي و اجتماعي از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. لذا در اين پژوهش به شبيه‌سازي تغييرات دما و بارش حوضه آبريز درياچه اروميه واقع در شمال غرب ايران كه با بحران زيست محيطي و خطر خشك شدن درياچه رو به رو است در دوره زماني 2030- 2011 توسط مدل ريزگرداني SDSM پرداخته شد. ايستگاه‌هاي هواشناسي موردبررسي شامل چهار ايستگاه سينوپتيك سقز، تبريز، خوي و اروميه كه داراي آمار كامل در دوره پايه (1990-1961) بوده‌اند مي‌باشد. در اين پژوهش ابتدا ميزان كار آيي مدل SDSM با استفاده از داده‌هاي مشاهداتي‌ ايستگاه‌ها و داده‌هاي بازسازي‌شده مركز ملي پيش‌بيني محيطي (NCEP) و شاخص-هاي MSE، RMSE، MAE و همچنين ضريب تعيين و همبستگي مورد ارزيابي قرار گرفت و بعد از اطمينان حاصل نمودن از دقت شبيه‌سازي مدل، با استفاده از مدل گردش عموميHadCM3 تحت دو سناريوي A2 و B2 پارامترهاي اقليمي (بارش، حداقل و حداكثر دما) تا سال 2030 براي حوضه موردبررسي شبيه‌سازي شد. نتايج حاصل نشان داد كه مدل مذكور توانايي لازم جهت شبيه‌سازي دما و بارش را دارد. بر اساس نتايج حاصل از داده‌هاي مدل HadCM3 ميزان دما و بارش در سطح حوضه در دوره (2030-2011) نسبت به دوره پايه (1990-1961) افزايش خواهد يافت كه اين ميزان براي عناصر بارش، دماي حداقل و دماي حداكثر به ترتيب برابر 7/29ميلي‌متر، 3 /0 و 4 /1 درجه سلسيوس نسبت به دوره‌ي پايه مي‌باشد.