مقايسه اثربخشي مشاوره گروهي با روش گشتالت و روانشناسي مثبت بر بهزيستي روان‌شناختي زنان مبتلا به سرطان ريه

زمينه و هدف: با توجه به مطالب بيان شده در متون علمي پزشكي، سرطان ريه يكي از علل مهم مرگ ومير در بين زنان است كه اين موضوع در ايران بيشتر صدق مي كند و باعث افت عملكرد زنان در خانواده مي شود. اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي مشاوره گروهي با روش گشتالت و روانشناسي مثبت بر بهزيستي روان شناختي زنان مبتلا به سرطان ريه و مقايسه نتايج آن ها با يكديگر صورت گرفت. روش بررسي: پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي است كه با طرح پيش آزمون پس آزمون انجام شد. جامعه آماري از بخش انكولوژي بيمارستان وليعصر (عج) شهرستان قم، به صورت دردسترس و تصادفي انتخاب گرديد. در اين پژوهش، نمونه ها به دو گروه مداخله و كنترل تقسيم شدند و براي هريك از گروه هاي مداخله و كنترل، 10نفر در نظر گرفته شد كه به طوركلي حجم نمونه، 30 نفر محاسبه گرديد. طبق اصول روان درماني، پروتكل هاي روان شناسي مثبت و گشتالت درماني اجرا و جهت سنجش تأثير اين دو رويكرد، از پرسشنامه بهزيستي روان شناختي استفاده شد. داده ها به كمك آزمون كواريانس چندمتغيره تجزيه وتحليل شدند. يافته ها: ميانگين سني نمونه ها، 2/12 ±50/41 سال بود. همچنين بين اثربخشي مشاوره گروهي با روش گشتالت درماني و روانشناسي مثبت نگر، بر بهزيستي روان شناختي در زنان مبتلا به سرطان ريه، تفاوت وجود داشت (001/0=p). درمجموع با كنترل اثر پيش آزمون، تفاوت معني داري بين گروه ها ازنظر متغير بهزيستي روان شناختي مشاهده شد. از بين 6 متغير، تنها در 4 متغير پذيرش خود (004/0=p)، رابطه مثبت با ديگران (002/0=p)، زندگي هدفمند (0021/0=p)و رشد شخصي (001/0=p)، تفاوت معني داري بين گروه ها وجود داشت. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد با كنترل اثر پيش آزمون، بين گروه ها ازنظر متغير بهزيستي روان شناختي تفاوت معني داري وجود دارد. همچنين روان درماني مثبت، اثربخشي بالا و معني داري داشته و گشتالت درماني نيز داراي اثربخشي پايين و بدون معنا مي باشد؛ بنابراين اثربخشي روان درماني مثبت بيشتر از گشتالت درماني است.