بررسي رابطه بين مزاج و شاخص توده بدني و فاكتورهاي آمادگي جسماني در بين دانشجويان آجا

مقدمه: در طب سنتي ايران مزاج كيفيتي است كه در نتيجه كنش و واكنش بين كيفيت­هاي متضاد عناصر به وجود مي­آيد. هدف از اين تحقيق بررسي رابطه بين مزاج و شاخص توده بدني و فاكتور­هاي آمادگي جسماني در بين دانش ­آموختگان منتخب دانشگاه­ هاي آجا بود. روش كار: اين تحقيق از نوع توصيفي- همبستگي بود كه بدين­منظور 100 نفر از دانشجويان منتخب ­ورزشكار دانشگاه­هاي نيرو زميني امام علي(ع) و نيرو هوايي شهيد ستاري كه به صورت داوطلبانه در تحقيق شركت كردند، و به ­صورت هدفمند در دسترس بوسيله پرسشنامه تعيين مزاج و بر اساس نوع مزاج به دو گروه سرد و گرم تقسيم شدند. سپس از همه آزمودني­ها در سه جلسه در سه روز با فاصله يك هفته بين هر جلسه، آزمون­هاي رست، نشستن و رسيدن اصلاح­شده هوگو، دوي سرعت 36 متر، آزمون پرش سارجنت، آزمون ايلي نويز و آزمون كوپر گرفته شد. جهت تجزيه و تحليل داده ­ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و از نرم­افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. يافته ­ها: نتايج نشان داد بين BMI و سرعت در دانشگاه نيروزميني امام علي (ع) (014 /0p=)، بين BMI و قدرت انفجاري در دانشگاه نيروهوايي شهيد ستاري (026/0p=)، بين BMI و توان بي­هوازي در گروه گرم (019 /0p=)، بين BMI و توان بي­ هوازي در دانشگاه نيروزميني امام علي (ع) (013 /0p=)، بين BMI و چابكي در دانشگاه نيروزميني امام علي (ع) (013 /0p=)، بين BMI و انعطاف­پذيري در گروه سرد (020 /0p=) و بين BMI و انعطاف­پذيري دانشگاه نيروهوايي شهيد ستاري (016/ 0p=) رابطه معنا­داري وجود دارد. بحث و نتيجه­ گيري: با توجه به نتايج مي­توان اظهار داشت كه مزاج فرد به عنوان يك عامل خارجي بر فاكتور­هاي آمادگي جسماني دانشجويان آجا تأثير­گذار است.