ابعاد هويت ايراني در فرآيند جهاني شدن(مطالعه موردي بُعد اسلاميت)

در شرايط كنوني كه جهاني شدن در قالب عناوين گوناگوني حضور خود را بر فرهنگ ها و هويت هاي ملت ها تحميل مي كند، هويت ها هرچقدر هم قوي باشند، دچار شكنندگي مي شوند. در اين پژوهش با روش توصيفي تحليلي و به شيوه تحقيق كتابخانه اي بدنبال پاسخ به اين سوال اصلي هستيم كه هويت اسلامي ايرانيان در مواجهه با پروسه جهاني شدن داراي چه ويژگي هايي مي باشد . در فرضيه اشاره كرده ايم كه هويت چندبُعدي ايراني شامل ايران باستان ، اسلامي شيعي و هويت متجدد مي باشد و در پروسه جهاني شدن دچار تحولاتي عظيم شده و با چالش ها و فرصت هاي بي شماري روبرو شده است. در اين ميان بُعد هويت اسلامي ايرانيان بعد از انقلاب اسلامي برجستگي خاصي در قالب گفتمان غالب ايدئولوژيك و مكتبي اسلام گرايي و شيعه گرايي يافته است كه در پروسه جهاني شدن بايد خود را براي مواجهه با آن مهيا ساخته و با اتكا به داشته‌هاي فرهنگ غني خود علاوه بر حفظ هويت خويش، با بهره‌گيري از ابزار برآمده از فرهنگ جهاني، درصدد جهاني كردن آن باشد و با اهميت دادن به تمامي ابعاد هويتي خود در دنياي قرن بيست و يكم، نياز به همه ابعاد متكثر خود احساس مي شود. و هويت اسلامي ايرانيان بايستي همگام با فرايند جهاني شدن و توسعه پرشتاب قرن حاضر در جهت ارضاي نياز نسل نوانديش ايراني باسازي شده و حركت نمايد.