چالش‌هاي امنيت انساني در پرتو حقّ بر سلامت و بهداشت عمومي

مقالۀ پيشِ رو پس از تشريح و تبيين امنيت انساني در چارچوب حق بر سلامت و بهداشت عمومي به چالش‌هاي فراروي آن مي‌پردازد. حق بر سلامت كه به ميزان پايين بيماري‌هاي جسمي و رواني در جوامع انساني اطلاق مي‌شود و بهداشت عمومي كه به‌نوبۀ خود دربردارندۀ انواع تعهدات دولت‌ها در حوزۀ درمان براي آحاد جوامع بشري است، در تأمين امنيت انساني اهميت ويژه‌اي دارد. درحالي كه چنين حقي به‌مثابۀ يك رهيافت عملي براي حفظ امنيت انساني به‌شمار مي‌آيد و نمي‌توان دستاوردهاي مثبت آن را انكار كرد، عدم تأمين حق يادشده مي‌تواند امنيت انساني را با چالش‌هاي فراواني روبرو سازد. اين چالش‌ها به عوامل متعددي وابسته‌اند كه مهم‌ترين آ‌‌ن‌ها، ضعف در ضمانت اجراي تعهد به همكاري بين‌المللي ميان دولت‌ها و تقدم رعايت منافع ملي آن‌ها در دسترسي افراد به حق بر سلامت و بهداشت عمومي است.يافته‌هاي ما حاكي از آن است كه حق يادشده جزء حقوق بنيادين بشري محسوب مي‌شود، لذا دولت‌ها بايستي با بهره‌گيري از همكاري‌هاي بين‌المللي و مسئوليت‌پذيري در خصوص اين حق بشري، ظرفيت‌هاي اجرايي خود را براي تأمين امنيت انساني از طريق بهره‌مندي افراد جوامع بشري از چنين حقي افزايش دهند.