بررسي خواص پروبيوتيكي لاكتوباسيلوس ورمي فرم و لاكتوباسيلوس فرمنتوم جدا شده از عسل و امكان توليد آب هلو و آب توت فرنگي پروبيوتيك

استفاده از مكمل‌هاي پروبيوتيك در صنعت زنبورداري سبب افزايش سرعت رشد و بهبود ضريب تبديل خوراك و بهبود مقاومت در مقابل بيماري و افزايش توليد عسل مي‌شود. در اين تحقيق پروبيوتيك‌هاي دو گونه باكتري لاكتوباسيلوس ورمي‌فرم و لاكتوباسيلوس فرمنتوم جدا شده از عسل معده زنبوران عسل، تحت آزمون‌هاي تشخيصي قرار گرفت. باكتري‌هاي پروبيوتيك مذكور در مقادير cfu/ml10^8 به صورت تكي و مخلوط به آبميوه طبيعي هلو و توت‌فرنگي تلقيح شدند. آزمون‌هاي محصول عبارت بودند از ارزيابي اسيديته و pH، ارزيابي درصد مواد جامد محلول (بريكس)، ارزيابي قابليت زنده‌ماني باكتري‌هاي پروبيوتيك، ارزيابي درصد قندهاي احياء و همچنين ارزيابي حسي، نتايج نشان داد با افزايش مدت زمان نگهداري و افزايش جمعيت پروبيوتيك، ميزان اسيديته افزايش و pH، بريكس و همچنين درصد قندهاي احياء به طور معني‌داري (0.05≥p) كاهش يافت. همچنين خصوصيات حسي تيمارها به‌ طور معني‌داري (0.05≥p) با كاهش مقبوليت در طي زمان نگهداري و همچنين افزايش ميزان جمعيت پروبيوتيك مواجه بود. با گذشت زمان قابليت زنده‌ماني پروبيوتيك‌ها در تمامي تيمارها كاهش يافت كه كمترين كاهش در تيمارهاي حاوي مخلوط دو نوع پروبيوتيك رخ داد. اگر چه تعداد باكتري‌هاي پروبيوتيك طي 21 روز كاهش يافت ولي تعداد آن‌ها پس از 21 روز نگهداري بالاتر از cfu/ml 10^6 بود بنابراين مطابق با استاندارد ملي‌كليه آبميوه‌ها بعنوان پروبيوتيك محسوب شدند. نتايج نشان داد تيمار حاوي آب هلو و داراي جمعيت cfu/ml 108 از مخلوط 50 درصد لاكتوباسيلوس باسيلوس ورمي‌فرم و لاكتوباسيلوس فرمنتوم به عنوان تيمار بهينه انتخاب شد.