اثربخشي روان‌درماني روان‌پويشي فشرده و كوتاه مدت (ISTDP) بر بهبود رابطه متعارض مادر- فرزندي

The Effectiveness of Intensive Short-Term Dynamic Psychotherapy to Improve the Conflictive the Relationship between Mother-Child

رابطه با والدين نقش مهمي در زندگي نوجوانان دارد. بروز تعارض در اين رابطه باعث آسيب­هاي بلند­مدت و جدي در نوجوانان مي­شود. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان روان­پويشي فشرده و كوتاه­مدت بر بهبود رابطه متعارض مادر- فرزندي مي­باشد. اين پژوهش به شيوه نيمه­آزمايشي با طرح پيش­آزمون و پس­آزمون با پيگيري 2 ماهه صورت گرفت. 16 نفر از مادران به همراه فرزندانشان كه ملاك ورود به تحقيق را داشتند به صورت در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. براي بررسي متغير آزمايشي از پرسشنامه تعارض والد- فرزند (م­روف) استفاده شد. مداخله به مدت 8 جلسه بر روي مادران انجام شد. پيش­آزمون و پس­آزمون و پيگيري 2 ماهه بر روي فرزندان اجرا گرديد. تحليل واريانس چند متغيره – آميخته (درون گروهي- بين گروهي) و تحليل واريانس چند متغيره آميخته دو راهه نشان داد كه بين پيش­آزمون و پس­آزمون گروه آزمايش تفاوت معناداري وجود دارد ولي در پيش‌آزمون و پس­آزمون گروه كنترل تفاوتي وجود نداشت. اين تفاوت در پيگيري دو ماهه ماندگار بود. نتايج اين پژوهش نشان داد كه مداخله روان­پويشي فشرده و كوتاه­مدت در بهبود كيفيت رابطه متعارض مادر- فرزندي تأثير مثبت دارد و اين تأثير در سه مقياس پرسشنامه معني­دار بود. همچنين يافته­ها نشان داد كه اثربخشي درمان روان پويشي فشرده و كوتاه مدت بر روي هر دو جنس معني­دار بود و تفاوت معني­داري بين دختران و پسران در پيامدهاي درماني مشاهده نشد.

Relationship with parents plays an important role in the lives of adolescents. Conflict in the relationship causes long-term and serious damage which occurs in adolescents. This study aimed to determine the effectiveness of intensive short-term dynamic psychotherapy on improving mother-child relationship is the opposite. This quasi-experimental study with pretest and posttest approach with a 2-month-old follow-up. 16 women with children that criterion for entry to the study were randomly selected to be available in both experimental and control groups were replaced. Parent-child conflict questionnaire was used to evaluate the experimental variable. Intervention in 8 sessions were performed on women. Pretest and posttest and follow-up was 2 months, and data were collected on children. Complex multivariate analysis of variance (within a group Mass), and multivariate analysis of variance revealed a mixed two-way between the pretest and posttest, but there is a pretest and posttest control group was not different. This difference was persistent in the pursuit of two months. The results showed that intervention of intensive short-term dynamic psychotherapy in improving the quality of mother-child relationship conflict has a positive impact. This effect was significant in a 3-scale questionnaire. Results showed that the effectiveness of intensive short-term dynamic psychotherapy on both sexes was significant, and there was no significant difference between girls and boys in treatment outcomes.