تحول مفهوم بازدارندگي در پرتو برجستگي امور معنايي در روابط بين‌الملل

مروري بر ادبيات روابط بين‌الملل در طول سده بيستم و پس از آن نشان مي‌دهد اين رشته مطالعاتي با تحولات نظري و مفهومي مستمر روبه‌رو بوده است. در بستر تحول مفاهيم روابط بين‌الملل، شاهد برجسته‌شدن امور معنايي در نظريه‌هاي روابط بين‌الملل هستيم كه اين موضوع، بيشترِ مفاهيم سنتي روابط بين‌الملل از جمله قدرت را تحت تأثير قرار داده است. در اين راستا، بازدارندگي كه هستۀ مركزي آن قدرت است نيز به‌عنوان يكي از مهم‌ترين حوزه‌هاي مطالعاتي روابط بين‌الملل و مطالعات استراتژيك در اين بستر دچار تحول شده است. فرضيۀ مقاله اين است كه سير تطور نظم بين‌المللي و برجستگي «امور معنايي»، زمينه‌ساز تحول در منابع توليد قدرت و ظهور مفهومي به نام «بازدارندگي نرم» در كنار مفهوم سنتي بازدارندگي شده است. اين پژوهش درصدد است با استفاده از روش پژوهش توصيفي ـ تحليلي اين فرضيه را به اثبات برساند.