جذب رنگ متيلن بلو از محلول‌هاي آبي با استفاده از جاذب حاصل از تفاله بلوط

رنگ متيلن بلوي موجود در فاضلاب به علت مشكلاتي كه براي محيط زيست پيش مي‌آورد، بايد به طور كامل از فاضلاب‌ها حذف شود. هدف از اين مطالعه بررسي و شناسايي امكان استفاده از جاذب حاصل از بلوط به عنوان جاذبي كم هزينه براي حذف متيلن بلو از محلول‌هاي آبي است. در اين آزمايش از يك سيستم ناپيوسته براي انجام فرايند جذب بهره برده شد. اثر pH، دوز جاذب، غلظت اوليه متيلن بلو، مدت زمان تماس و دما به عنوان پارامترهاي كليدي و تعيين‌كننده مورد بررسي قرار گرفت. همچنين، از دو مدل همدماي لانگموير و فروندليچ براي بررسي داده‌هاي آزمايشگاهي استفاده شد. نتايج به روشني نشان مي‌دهند كه افزايش pH باعث افزايش درصد حذف مي‌شود و بيشترين مقدار جذب در pH معادل 9 به‌دست آمد. همچنين، مدل همدماي لانگموير نسبت به مدل فروندليچ با داده‌هاي به‌دست آمده بهتر تطابق مي‌كند. منفي بودن تغيير انرژي آزاد گيبس در دماي بالا و مثبت بودن تغييرات آنتالپي نيز حاكي از خودبه‌خودي و گرماگير بودن واكنش است. از نتايج اين مطالعه مي‌توان نتيجه گرفت كه بازده جاذب به‌كار رفته براي حذف متيلن بلو بالاست.