بررسي الگوهاي گذران اوقات فراغت توانخواهان جسمي (نمونه موردي: توانخواهان جسمي شهر كاشان)

بررسي چگونگي گذران اوقات فراغت توانخواهان به ‌منظور شناسايي محدوديت‌ها و نقاط ضعف بر پايه نظر آنان امري لازم در برنامه‌ريزي است كه نتايج حاصل، براي بهبود خدمات رساني و سرمايه‌گذاري مناسب با هدف گذران حداقل بخشي از اوقات فراغت توانخواهان در جامعه مؤثر خواهد بود. هدف از پژوهش، شناسايي نحوه‌ي گذران اوقات فراغت توانخواهان جسمي در شهر كاشان است. تحقيق از نوع كاربردي و ابزار پژوهش، پرسشنامه‌اي با 66 گويه است كه پس از مطالعه پيشينه و مباني نظري تحقيق با رويكرد بهبود توانمندي توانخواهان جسمي در مديريت اوقات فراغت خويش تدوين و طراحي گرديد. روايي ابزار با نظر متخصصان و پايايي آن با ضريب آلفاي كرونباخ به ميزان 776/. به تأييد رسيده است. نتايج حاصل از پرسشنامه، با نرم‌افزارهاي AMOS و SPSS تحليل شده است. يافته‌ها نشانگر آن است كه فعاليت‌هاي داخل خانه با بار عاملي 0.93 نقش بيشتري در گذران اوقات فراغت توانخواهان داشته است. معاشرت با دوستان با بار عاملي 77/. در رتبه دوم قرار گرفته است. فعاليت‌هاي كامپيوتري، رسانه‌هاي جمعي و خانواده به ترتيب در رتبه‌هاي بعدي قرار داشته است. نتايج بررسي مشكلات توانخواهان براي گذران اوقات فراغت بيانگر آن است كه ايمني كم وسايل ورزشي و عدم وجود وسايل مناسب براي ورزش با بار عاملي 0.90 از موانع اصلي گذران اوقات فراغت است. موانع مهم ديگر به ترتيب عدم تعبيه نيمكت، عدم وجود وسايل مناسب براي بازي، عدم وجود مسيرهاي پياده‌روي استاندارد، عدم وجودكفپوش مناسب و نبود پاركينگ به ترتيب با وزن‌هاي رگرسيوني 0.88، 0.82، 0.81، 0.77و 0.57 مي‌باشد. به منظور بهبود الگوي گذران اوقات فراغت توانخواهان جسمي ارائه برنامه‌هاي توانبخشي مبتني بر مشاركت جامعه ضرورت خواهد يافت. در اين راستا در قالب فعاليت‌هاي ششگانه توانبخشي آموزش در خانواده، آموزش در جامعه، ارجاع به سطوح بالاتر حمايتي و هدايتي توانخواهان جسمي، فراهم آوري و ارائه وسايل كمك توانبخشي، اشتغال و كاريابي توانخواهان و حمايت اجتماعي توانخواهان جسمي مي‌تواند در برنامه‌ريزي اوقات فراغت و توانمندسازي آنان اثر گذار باشد.