سياست‌هاي اقتصادي براي مقابله با بحرانهاي بانكي

بحران‌هاي مالي به‌طور عام و بحران بانكي به‌طور خاص پديده‌اي رايج و فراگير در كشورهاي توسعه‌يافته و كشورهاي درحال‌توسعه هستند. اين مقاله ضمن تعريف بحران بانكي و گزارش ميزان شيوع آن در ادوار مختلف، سياست‌هاي پولي و مالي كه در كشورهاي مختلف براي مقابله با بحران‌هاي بانكي اتخاذ شده را تشريح كرده و نشان مي دهد كه در افق زماني كوتاه‌مدت و بلندمدت گزينه‌هاي مختلفي پيش روي سياستگذاران قرار دارد. اين سياست‌ها شامل ممانعت از تبديل سپرده‌ها (از بلندمدت به كوتاه‌مدت) يا ممانعت از خروج سپرده، سهل‌گيري نسبت به مقررات كفايت سرمايه، كمك نقدينگي اضطراري، تضمين دولتي سپرده‌ها، سياست‌هاي معطوف به سازمان‌دهي مجدد بخش بانكي (و مالي) و سياست ناظر بر تأمين سرمايه براي بانك‌ها مي‌شود. در ادامه نقش سياست مالي در كنار سياست پولي در مقابله با بحران بانكي مورد بررسي قرار گرفته است. در نهايت در مورد اثربخشي اين سياست‌ها و همچنين رابطه بده بستان ميان آن‌ها نكاتي را بيان مي‌كند.