پيري جمعيت، اميد به زندگي و رشد اقتصادي

در اين تحقيق اثر پيري جمعيت بر رشد اقتصادي با توجه به متغير رشد جمعيت و شاخص اميد به زندگي برآورد مي‌شود. براي اين منظور از روش تفاضل‌گيري، ميانگين‌زدايي و روش متغيرهاي مجازي در داده‌هاي تلفيقي شامل 146 كشور طي سال‌هاي 2013-1990 استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد، اثر منفي پيري جمعيت بر رشد اقتصادي در كشورهايي ظاهر مي‌شود كه شاخص اميد به زندگي آنها بالاي70 سال باشد و در كشورهايي كه اميد به زندگي پايين 70 سال است، اثر پيري جمعيت بر رشد اقتصادي منفي نيست. همچنين نتايج اين مقاله نشان مي‌دهد، نرخ رشد جمعيت در صورتي بر رشد اقتصادي اثر مثبت مي‌گذارد كه جمعيت بالاي 65 سال حداقل 18 درصد و حداكثر 21 درصد از كل جمعيت باشد. در كشوري كه جمعيت بالاي 65 سال بيش از درصد يادشده است، اثر مثبت رشد جمعيت بر رشد اقتصادي تضعيف مي‌شود.