بهينه‌سازي عوامل مؤثر(گلوكز اكسيداز، اسيدآسكوربيك و صمغ گوار) بر خواص رئولوژيكي خمير حاصل از آرد گندم با بكارگيري روش سطح پاسخ

هدف از اين پژوهش، ارزيابي تأثير آنزيم گلوكز اكسيداز، اسيدآسكوربيك و صمغ گوار بر برخي خواص رئولوژيكي خمير گندم اعم از كشش و مقاومت ميباشد. به‌ منظور تعيين مقادير بهينه دو متغير پاسخ كشش و مقاومت به‌صورت جداگانه و همزمان (بهينه‌سازي تك هدفه و چندهدفه)، از روش سطح پاسخ به‌عنوان يكي از روش‌هاي طراحي و تحليل آزمايشات استفاده شد. سطوح هر يك از سه عامل مذكور برابر با دو در نظر گرفته شد و لذا تعداد تيمارها برابر با 8 بود. طرح آزمايشي مناسب، طرح مكعب مركزي است كه با در نظر گرفتن سه عامل با يك تكرار و تكرار نقاط مركزي به تعداد چهار بار، تعداد آزمايشات لازم برابر با هجده در نظر گرفته شد. تجزيه وتحليل نتايج حاصل از پژوهش و برازش مدل هاي رگرسيوني نشان داد كه به‌كارگيري روش سطح پاسخ به تعيين مقادير بهينه و عوامل مؤثر در توليد نان منجر ميشود كه از مهمترين دستاوردها در صنعت غلات مي باشد.